علاقمندان کمی برای یادگیری هنر موج بافی وجود دارند

براساس آخرین اخبار بدست رسیده، علاقمندان کمی برای یادگیری هنر موج بافی وجود دارند.

موج بافی بافته دست انسان بدون گره با استفاده از دار و پشم با مهارت و ذوق و هنر برگرفته از رنگ های ماندگار طبیعت است. بافته ای از پشم های رنگی که اغلب به عنوان رختخواب پیچ مورد استفاده قرار می گیرد. در گذشته در هر خانه علاوه بر مایحتاج افراد خانواده تعدادی رختخواب اضافی برای میهمانان وجود داشت که این رختخواب ها را پیچیده شده در بافته موج در اتاق مهمانخانه می گذاشتند.

هر دست رختخواب متشکل از تشک و لحاف را در موج پیچیده شده و به دیوار تکیه می دادند و با روکش سفید گلدوزی شده بر زیبایی های آن اضافه می کردند. در آن سالهای نه چندان دور موج به عنوان قسمتی از جهیزیه دختران محسوب می شد که آن را نوعی هنر و خانه داری هر کدبانو می دانستند. اینگونه رختخواب پیچ ها در هر خانه ای وجود داشت که با گذشت زمان به فراموشی سپرده شد. هنری با نقش های چهارخانه های ریز و درشت و اشکال هندسی به رنگ های سورمه ای، زرشکی، نارنجی و سبز که نشان از فرهنگ و سنت مردم آن دوره است.
موج قدمتی دیرینه دارد پارچه هایی بافته شده از پشم گوسفند که در روزهای سرد سال به عنوان روانداز نیز استفاده می شد و قدیم ترها به عنوان یک پوشش تزئینی روی کرسی ها مورد استفاده قرار می گرفت اما این روزها تار و پودهای گره خورده و زیبایی رمزآلود هنر موج بافی رو به فراموشی است.

فائزه جواهری، دانش آموخته دکتری پژوهش هنر اظهار کرد: موج بافی یکی از زیر گروه های رشته های نساجی سنتی هست که با استفاده از دستگاه های بافندگی دستی بافته می شود. گفته می شود تاریخچه موج بافی مثل بیشتر رشته های صنایع دستی به زمان صفویه و حدود 300 سال پیش در قزوین برمی گردد که بیشتر بافندگان موج درگذشته آقایان بودند که از پشم هایی که توسط خانم ها ریسیده میشد برای تولید این دست بافته استفاده می کردند.
وی افزود: 40 سال پیش حدود 12 کارگاه فعال در بازار مرکزی قزوین برای موج بافی دایر بوده ولی به دلیل افزایش تولیدات صنعتی و کارخانه ای، این هنر تا حدودی در قزوین رونق خود را از دست داده است. ماده اولیه تولید موج، نخ پشمی و دستگاه موج بافی است که شامل ابزار و بخش هایی چون دفتین، غلطک پارچه پیچ، غلطک چله پیچ، پدال، شانه و ماکو هست و چله کشی یا چله دوانی باید در یک فضای بزرگ و باز صورت بگیرد.

وی گفت: در گذشته ازجمله استفاده های موج پتو، رختخواب پیچ، رویه کرسی، سجاده و شال کمر بود و امروزه هم به عنوان یک وسیله کاربردی و تزئینی مورد استفاده قرار می گیرد. هنر موج بافی در زمستان سال 1389 به عنوان میراث ناملموس ثبت ملی شده است.

کارشناس صنایع دستی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان قزوین تصریح کرد: اداره کل میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری استان قزوین با در اختیار گذاشتن غرفه ای به تنها هنرمند این رشته در قزوین استاد احمد بامشاد حرکتی هرچند کوچک به منظور حمایت از این هنر انجام داده است.

وی ادامه داد: آماده سازی و تهیه پرونده موج بافی جهت ثبت در فهرست میراث ناملموس، اعطای غرفه ای در سعدالسلطنه، خرید حمایتی محصولات موج بافی در مناسبت های مختلف و پیشنهاد خرید به دستگاه های اجرایی جهت تهیه هدایای سازمانی از هنرهای اصیل و بومی استان، تجلیل از این استاد پیشکسوت در مناسبت های مختلف از مواردی بودند که این اداره در راستای حمایت از هنر موج بافی انجام داده است.

وی گفت: بدلیل سختی کار و عدم وجود بازار مناسب فروش علاقمندان کمی برای یادگیری این هنر وجود دارد زیرا سلیقه بازار مصرف به سمت استفاده از محصولات ماشینی با جنس ها و رنگ های مختلف رفته است و از رونق فروش موج کاسته شده است. اگر از سرای سعدالسلطنه گذر کردید، حتما از کارگاه موج بافی استاد احمد بامشاد دیدن کنید و از بافته های رنگارنگ و اصیل که با عشق بافته شده خریداری کنید.

هنری آمیخته با نخ های ابریشمی که در پایتخت تابلو فرش ایران اوج گرفت

وقتی صحبت از فرش شود، اولین محلی که میتوان برای خرید این هنر تصور کرد، تبریز است. اما در مسافتی اندک از این شهر، مردمانی هم هستند که از سالیان دور در همین نقطه کشور هنری را آغاز کرده و رمزو رازهای هنر دست پدران خود را از نسلی به نسل دیگر انتقال می دهند.

تابلوفرش ایرانی که به جرئت میتوان گفت حجم عظیمی از تولید آن به دست سردرودی ها انجام می گیرد، با تصاویر حیرت انگیز و رنگ های بی نظیر نخ های ابریشمی، چراغ بازارهای فرش را روشن کرده و جلوه دیگری از هنر دست آذربایجان را نمایان می سازد.

شهر سردرود، خواستگاه تابلوفرش ایرانی است که نام و آوازه آن در اوراسیا پیچیده و هنر دست زنان و مردان این خطه را به وسیله یک فرش تنیده در بطن قاب چوبی، به منازل آن سوی مرزها می کشاند.

این شهر کوچک، مردمانی با قلب بزرگ دارد. از هر دری در این شهر، صدای بافندگی و دفه زنی و یا دستگاه نخ ریسی به گوش می رسد. اغلب و حتی به جرئت می توان گفت که تمامی مردم سردرود در کار تابلوفرش از رنگرزی و ریسندگی گرفته تا شیرازه دوزی و کارگاه های چوبی و تهیه قاب دور تابلوفرش مشغول هستند.

کار بافندگی و تحویل کار فرش از هر مرحله بافندگی، با توجه به اینکه اغلب بافندگان نیز بانو هستند، تنها براساس اعتماد انجام می گیرد و بر پایه همین اعتماد است که یک فرش چند 10میلیونی به دست افراد دیگر سپرده می شود.
این روزها با اوج گیری کرونا در کشور، مشاغل خانگی طرفدار بالایی پیدا کرده اند و بخصوص بانوانی که در شرایط سخت اقتصادی، کمک حال همسران خود یا سرپرست یک خانواده هستند، بیشتر به سمت این نوع از اشتغال ها سوق می یابند. بافندگی، نخ ریسی و شیرازه دوزی از جمله مشاغلی هستند که بانوان ایرانی می توانند در منازل خود و به دور از استرس محل کار، اقدام به کسب درآمد کنند.

بافندگی، رنگرزی، ریسندگی، قایق و شیرازه دوزی و طراحی کامپیوتری نقشه ها تنها بخش کوچک از شغل هایی است که با چرخ تابلوفرش سردرود می چرخند و به خانه های بانوان پرتلاش و مردان سخت کوش سردرودی و حتی مردمان علاقمند از سایر خطه های کشور روزی می رساند.

برای عرضه یک تابلوفرش سردرودی مراحلی را باید طی کرد که نخستین گام آن، طراحی یک نقشه براساس عکس دلخواهی است که مشتری مایل به بافت آن بر روی تابلوفرش است. در این راستا ابتدا عکس طرح، با کامپیوتر استانداردسازی شده و تعداد رنگهای آن برای کار بافندگی کمتر می شود.

پس از پاک کردن رنگهای اضافی طرح، رنگ های هر بخش جداسازی شده و رنگ بندی طرح تکمیل می شود. وقتی طرح نهایی تایید شد، این طرح مانند یک عکس، چاپ شده و سپس مرحله رنگرزی آغاز می شود. در این مرحله نیز نخ های مورد استفاده در طرح بر اساس میزان استفاده شده، رنگ شده و آماده می شوند. این نخ های آماده، بایستی با کمک دستگاه، ریسیده و به شکل کلاف مربعی شکل درآیند، که البته قبلا این امر تنها با دست انجام می گرفت و معمولا نخ ها به شکل گرد درمی آمدند.
یک بافنده با کمک این نخ ها و براساس طرح، فرش را می بافد و سپس فرش به مرحله پرداخت و روگیری می رود. بعد از این امر نیز شیرازه دوزی آن انجام گرفته و سپس فرش آماده به مرحله قاب سازی می رسد. بعد از این مرحله نیز تابلوفرش آماده برای تحویل به مشتری بوده یا برای فروش به مغازه فرستاده می شود.

رحیمه خانم یکی از بانوان پرتلاش سردرودی است که تقریبا از شش سال گذشته به شیرازه دوزی تابلوفرش های این شهر مشغول است و گاهی نخ ریسی را هم انجام می دهد. او شیرازه دوزی را کاری راحت و آسان برای افراد کاردان می داند که هر چند درآمد بالایی ندارد اما می تواند از طریق همین درآمد پایین خواسته های خود را عملی کند.

این بانوی هنرمند با بیان اینکه زنان منطقه ما زیاد از خانه خارج نمی شوند و اغلب در منزل هستند و اگر کار هم نکنند، افسرده می شوند، می گوید: تا وقتی که بیماری کرونا وارد کشور نشده بود، با همسایه ها در خانه و یا پارکینگ سربسته یکی از همسایه ها جمع می شدیم و در کنار هم، قایق و شیرازه دوزی تابلوفرش های مشهور سردرود را انجام می دادیم اما اکنون هر کسی در خانه خود، کارش را انجام می دهد.

او پیرامون هنری آمیخته با نخ های ابریشمی که در پایتخت تابلو فرش ایران اوج گرفت، ادامه می دهد: همیشه در این فصل از سال، کارمان بسیار زیاد می شد و حتی مهمانی نمی رفتیم و شبانه روز کار می کردیم تا بتوانیم تمام کارها را برای نمایشگاه تحویل دهیم، اما الان که در دوران شیوع کرونا قرار داریم، نمایشگاه ها لغو شده و بازارها تعطیل است، کار ما هم رونق چندانی ندارد.

او با تاکید بر اینکه شیرازه دوزی کاری سخت است که هر کسی نمی تواند آن را انجام دهد، می افزاید: در شیرازه دوزی، فرش نهایی به دستمان می رسد و باید کجی های فرش چندمیلیونی را ببریم و سپس اطراف آن را بدوزیم تا بعد از آن، قاب چوبی برایش آماده شود، برای همین با یک خطای قیچی، کل فرش نابود می شود و کار بسیار حساسی است.

رحیمه خانم پیرامون هنری آمیخته با نخ های ابریشمی که در پایتخت تابلو فرش ایران اوج گرفت، اظهار می کند: اغلب بانوان سردرودی فرش می بافند و یا نخ ریسی می کنند. نخ بافی، حوصله بالایی می خواهد زیرا باید چند ساعت پشت دستگاه نشست و فقط چرخ دستگاه را چرخاند و در نهایت پشم های اضافی نخ ها بر روی زمین برجا می ماند، اما شیرازه دوزی کار هر کسی نیست و نمی توان به هر کسی اعتماد کرد و این کار را به آن سپرد.

او می گوید: هنر این شهر، بافندگی است و مردم امروز این شهر، نحوه کار، ادامه این هنر و سپس گسترش آن را از پدران خود به ارث برده اند، وگرنه هر کسی نمی تواند این هنر را بر روی دار قالی پیاده سازد. همانطور که قبلا یک بافنده تنها با نگاه کردن به عکس، تابلوفرش را می بافت اما امروز این هنر گسترش یافته و نقشه های فرش با اعداد و شماره گذاری براساس کامپیوتر تهیه می شود.

او ادامه می دهد: پتانسیل سردرود برای بافتن تابلوفرش های خاص بسیار بالا است اما کشور ما ظرفیت و کفاف این تعداد تابلوفرش را ندارد و در نهایت اغلب باید به کشورهای خارجی صادر شود و افراد زیادی هم در خارج طرفدار این هنر هستند.

لیلا خانم نیز از 9 سال گذشته در این حوزه فعالیت کرده و ابتدا به نخ ریسی مشغول بود اما وقتی با نحوه شیرازه دوزی فرش آشنا شده، کار خود را به این حوزه تغییر داده است.

او می گوید: خیلی علاقه به کار کردن داشتم. وقتی دیدم در خانه کار چندانی نمی توان انجام داد و کار دیگری از دستم برنمی آید، شروع کردم به شیرازه زدن اطراف فرش ها و تاکنون نیز با عشق و علاقه به کارم ادامه داده ام.

او با بیان اینکه موفق نشده تحت پوشس بیمه قالی بافی قرار بگیرد، می افزاید: درآمد این کار، نه زیاد خوب و نه زیاد بد. بنده نیز نه از نظر مالی بلکه به سبب علاقه ای که به این کار دارم، روزانه بسته به تعداد فرش ها، چند ساعتی را به کار اختصاص می دهم. همسرم به بیرون از خانه کار کرن من، راضی نیست اما با این کار من مشکلی ندارد؛ همچنین کار کردن و کسب درآمد، روحیه ما را سرزنده نگه می دارد.

این بانوی سردرودی در خصوص دستمزد شیرازه دوزی فرش ها نیز می گوید: قایق و شیرازه دوزی براساس اعتماد بین دو طرف انجام می گیرد، زیرا بایستی فرش نهایی را به دست فردی سپرد که قیچی به دست دارد. دستمزد شیرازه دوزی هر متر از فرش نیز بستگی به صاحب فرش دارد. ممکن است صاحب فرش، هر متر را پنج یا شش هزار تومان حساب کند یا خیلی گرانتر باشد و تا متری هشت هزار تومان نیز راضی شود.

او متذکر می شود: من فقط برای کارگاه کار می کنم و از این طریق کار تحویل می گیرم. اما دو سال است که کار ما کمتر شده است. همسرانمان با ما کاری ندارند. پول و فعالیت روحیه ما را سالم نگه می دارد و از طرفی بدون کار افسرده می شویم.

صفیه خانم نیز یکی از بانوان سردرودی است که برای تهیه جهیزیه دخترش کار نخ ریسی را آغاز کرده و از شش سال گذشته در این حرفه مشغول است. او می گوید: هر روز با دستگاه برقی نخ ریسی دارای دینام کار می کنم، زمانی هم که برق نباشد، دستگاه را به صورت دستی می چرخانم.

او که با گذشت چندین سال کار در حوزه فرش هنوز بیمه قالی بافی ندارد، ادامه می دهد: روزانه به اندازه 50 هزار تومان، نخ ریسی می کنم. شکر خدا از کارم هم راضی هستم و با علاقه کارم را ادامه خواهم داد.

کاظم آقا نیز از مردان کهنه کار سردرودی است و از پیشکسوتان تابلوفرش این شهر بشمار می رود که این هنر را از پدرش به ارث برده و از هفت سالگی تاکنون که 62 سال دارد، فرش های بسیاری را بافته، نخ های بی شماری را ریسیده و همه کاری در این حوزه انجام داده است و نیز اکنون با همسر خود، در حیاط سرسبز خانه شان به نخ ریسی مشغول هستند.

او که از هفت سال پیش اقدام به بیمه قالی بافی کرده، می گوید: پس از سالها کار در عرصه فرش و تابلوفرش، از چند سال پیش مبتلا به عارضه ام اس و بنابر گفته پزشک، ازکار افتاده شده ام اما درصد کارافتادگی بنده به میزان 63 درصد بوده که فقط سه درصد کمتر از حد کارافتادگی بیمه بوده و تامین اجتماعی بازنشستگی پیش از موعد بنده را قبول نمی کنند، برای همین باید سه سال دیگر کار کنم تا به صورت عادی بازنشسته شوم.

او با بیان اینکه در ازای سه ماه، مبلغ 600 هزار تومان بابت بیمه قالیبافی پرداخت می کند، می افزاید: با این شرایط بیماری ام، کار کردن بسیار برایم سخت شده است و گاهی آنقدر خسته می شوم که همسرم، کنارم می نشیند و کار می کند.

کاظم آقا می گوید: از زمان ازدواج با همسرم، همیشه در کنار هم کار کرده ایم و حتی خانمم الان که بیماری سختی دارم، بیشتر از بنده کار می کند.

او اکنون چرخ دستی دستگاه نخ ریسی را به دست گرفته و می چرخاند و به ریسندگی نخ های اضافی مانده در بافندگی های قبلی مشغول است. این نخ ها دوباره بعد از ریسندگی به کارگاه برده شده و رنگ می شوند و برای بافندگی های بعدی استفاده می شوند. نخ های تابلوفرش سردرود، به دلیل ریزبافت بودن اغلب از استرالیا وارد می شوند و معمولا پشم های تولید شده در داخل کشور مخصوص فرش های درشت بافت هستند.

حبیب آقا، مردی 51 ساله اهل سردرود است که از دوران کودکی در کار فرش بوده و از چند سال پیش در حوزه تابلوفرش فعالیت می کند. او همچنین از پنج سال پیش به رفوگری فرش ها نیز مشغول است.

او می گوید: از وقتی چشم باز کردم، در کار فرش هستم. چند سال پیش فرش را کنار گذاشته و مغازه باز کردم اما دیدم که کار بر روی فرش برایم راحت تر است. به کارم علاقه زیادی دارم و به همین دلیل است که ساعت ها در کارگاه پشت دار قالی می نشینم و فرش می بافم و یا رفو می کنم.

حبیب آقا با بیان اینکه رفوگری از بافندگی فرش سخت تر است، اظهار می کند: بیمه قالی بافی ندارم و به صورت اختیاری بیمه شده ام. روزهایی که بافندگان، بیمه قالی بافی می شدند، مغازه باز کردم و وجدانم نگذاشت اقدام کنم، وقتی از سال 92 بار دیگر به قالی بافی روی آوردم نیز بیمه قالی بافی به مشکل برخورده بود و پس از آن هم کلا قطع شد.

او با بیان اینکه ماهانه 900 هزار تومان بابت بیمه اختیاری هزینه پرداخت می کند، می گوید: به سختی می توانم این مبلغ را تامین کنم، زیرا این حجم از هزینه برای یک بافنده و یا رفوگر فرش یک فشار سخت زندگی است.

زهرا خانم، بانوی اهل تبریز است که از 12 سال پیش در سردرود ساکن شده و تقریبا هشت سال است که بافندگی می کند، همسر او از چند ماه پیش بیمار بوده و خانه نشین است و از طرفی سه فرزند دارد که باید برای مدرسه آماده شوند.

او که هر روز برای تامین مخارج خانه خود، فرش می بافد و به تازگی وسط بافی فرش را هم انجام می دهد، می گوید: در کنار علاقه به کار برای گذران زندگی و تامین مخارج خانه مجبور به کار کردن هستم. قبلا کهی می توانستم بیمه شوم، زیاد پیگیر نبودم اما الان که می خواهم بیمه شوم، بیمه قالی بافی کلا برداشته شده است.

او ادامه می دهد: به خاطر کرونا، افراد زیادی از روستاهای دور و نزدیک طالب کار فرش و بافندگی هستند، از این رو به دلیل جلوگیری از به سرقت رفتن نقشه و مشکل اعتماد، اغلب فرش ها نصفه کاره هستند و بنده در حوزه وسط بافی این فرش ها و تکمیل نقشه آنها فعالیت دارم.

او که به دلیل کار بسیار، یکی از استخوان های دستش دچار مشکل شده، می افزاید: با وجود گرانی و افزایش بیشمار فشار اقتصادی بر خانواده ها، دستمزد بافندگی خیلی کم افزایش یافته است.

فاطمه خانم نیز بانوی دیگری است که از 10 سالگی به همراه برادرانش بافندگی می کرده و 23 سال است که در کار تابلوفرش مشغول است. او مدت بسیاری پیگیر بیمه قالی بافی بوده اما موفق به عضویت در بیمه قالی بافی نشده است.

او در مقابل این سوال که چرا هنوز با گذشت سال های بسیاری هنوز به کار بافندگی ادامه می دهد، اظهار می کند: اگر به وضعیت زندگی نگاه کنید، می فهمید که چرا هنوز ادامه می دهم و باید تا زمانی که دستانم کار می کنند، فرش ببافم.

او ادامه می دهد: هنوز خانه و زندگی خودم تکمیل نشده و بسیاری از ملزومات خانه ام را تامین نکرده ام، باید برای دخترم که نامزد است، جهیزیه آماده کنم. من همیشه کار کرده و کار می کنم تا اول نیازهای فرزندم تامین شود.

او متذکر می شود: کار بر روی فرش، سخت است با این حال تمامی افرادی را که در شهر سردرود می شناسید و می بینید به نوعی در این حرفه مشغول هستند.

خاموشی چراغ تولید تابلوفرش سردرود با موانع مالیات و بیمه
هادی ابری سردرودی، رئیس تنها اتحادیه تابلوفرش کشور می گوید: تابلوفرش سردرود در طول سالهای گذشته، چراغ بازار فرش تبریز را روشن کرد اما اکنون مالیاتی که در این صنعت وضع می شود، در حال خاموش کردن چراغ صنف قالی بافی و تولید تابلوفرش سردرود است.همچنین بیمه نشدن قالی بافان، فعالان این حوزه را دلسرد می کند.

وی اظهار می کند: قبلا می گفتیم که این شهر به واسطه تابلوفرش به یک شهر بدون بیکار تبدیل شده که توانست برای 10 برابر جمعیت خود یعنی تعدادی نزدیک به 350 هزار نفر در سطح کشور اشتغالزایی کند و به این تعداد بافنده داشته باشد اما متاسفانه اکنون این حوزه با غفلت مسئولان رو به رو شده و تعداد شاغلان آن در سطح کشور به زیر 100 هزار نفر رسیده است.

وی با اشاره به مشکل بیمه قالی بافان که طی چند سال گذشته هیچکدام از قالی بافان تحت پوشش بیمه قرار نگرفته اند، می افزاید: در حوزه قالی بافی، هر کسی که اقدام به اشتغالزایی حتی با یک نفر کند، به سرعت بیمه او را قطع می کنند و حتی امسال نیز قرار است بحث بیمه قالی بافی کلا منتفی شود.

کاهش تعداد گالری های تابلوفرش سردرود
ابری با اشاره به وجود 240 گالری تابلو فرش در سردرود طی سالهای گذشته اظهار می کند: قبلا با رشد قابل توجه و خوبی در زمینه گالری داری در این حوزه رو به رو بودیم، زیرا در آن زمان تولید معاف از مالیات بود اما اکنون اداره مالیات وارد عمل شده و بر روی تولید هر فرش مالیات وضع می کند که این امر در نهایت باعث شده تا صنعتی بودن هنر-صنعت قالی بافی از بین رفته و تعداد گالری های تابلوفرش سردرود به زیر 100 مورد برسد.

وی تصریح می کند: عنوان شعار سال که به گفته مقام معظم رهبری به مانع زدایی و پشتیبانی در بخش تولید اختصاص یافته است، تولیدکنندگان صنف قالی بافی را خوشحال کرده که رهبر انقلاب درد ما را دانست و تنها راه نجات کشور را توجه به حیطه تولید بیان کرده است اما اکنون مالیات برای یک تولیدکننده یک مانع بزرگی است که متاسفانه به جای پشتیبانی از تولید، اقدام به سنگ اندازی در این مسیر می کند.

گرانی مواد اولیه و دستمزد قالی بافی
وی متذکر می شود: با توجه به گرانی کالاهای مختلف در کشور، قیمت مواد اولیه قالی بافی و دستمزد کارگران نیز بالا رفته و این صنف نیاز به سرمایه در گردش بیشتری دارد اما حتی ریالی از آن حمایت نمی شود.

رئیس اتحادیه تابلوفرش سردرود با تاکید بر این که تابلوفرش سردرود به تنهایی توانایی جذب تمامی بیکاران کشور را دارد، می گوید: اکنون در نقاط مختلف کشور هر کسی که خواهان کار با ما بوده و حتی کار با فرش را بلد نیست، به او آموزش های رایگان را ارائه می دهیم و سپس به هر تعداد که نیاز دارد، می تواند کار تابلوفرش از ما دریافت کند.

وی با تاکید بر اینکه هیچ محدودیت فردی برای کار با ما وجود ندارد، می افزاید: تنها در مجموعه تولیدی و فروشگاه بنده در صورت حمایت مسئولان، امکان اشتغالزایی برای 20 هزار نفر وجود دارد.

وی ادامه می دهد: برخی از بافندگان تابلوفرش سردرود مدرک لیسانس دارند و حتی تعدادی دیگر، دستمزدی مطابق با قانون کار دریافت می کنند. ما در سالهای گذشته گفتیم که می توانیم برای چهار میلیون زن بی سرپرست، بدسرپرست و یا سرپرست خانوار در زمینه تابلوفرش شغل ایجاد کنیم تا از این طریق برای خود درآمدزایی کنند اما متاسفانه هیچ حمایتی از سوی مسئولان انجام نگرفت.

ابری با اشاره به وضعیت شیوع کرونا در کشور متذکر می شود: با وجود تعطیلی اغلب صنوف در دوران کرونا اما فرصت برای اشتغال در زمینه تابلوفرش ایجاد شد، چرا که در این راستا قراردادهای بافت تابلوفرش در خانه که برخی حتی پنج ماهه بود، زودتر و طی یک ماه تمام شد.

وی تصریح می کند: بافندگی هیچ آلودگی صوتی و محیط زیستی نداشته و بدون ایجاد سدمعبر و ضرر دیگری برای جامعه، ارزآوری بالایی برای کشور دارد.

مشکل خودتحریمی تاثیرگذارتر از تحریم خارجی
وی در خصوص دلیل اصلی ایجاد مشکلات در صنف تولید تابلوفرش می گوید: وجود تحریم های خارجی چندان بر صنف ما تاثیرگذار نیست، زیرا کمر ما را تحریم های داخلی و همان خودتحریمی شکسته است. طبق آمار مرکز ملی فرش، دو میلیون نفر قالیباف به همراه خانواده ها و صنوف همگن و در مجموع هشت میلیون نفر در حوزه فرش و قالی بافی کشور مشغول هستند که با تحریم صنعت فرش از سوی آمریکا، این تعداد افراد وارد چالش می شوند ولی مسئولان داخلی به جای چاره اندیشی برای این وضعیت، همسو با سیاست تحریم خارجی، هیچ پشتیبانی از صنف فرش کشور ندارند.

رئیس اتحادیه تابلوفرش سردرود با اشاره به مشکل صادرات و زمان دریافت تعهد ارزی اظهار می کند: برخی از فرش ها باید به مدت چند سال در نمایشگاه خارجی بمانند و سپس فروخته شوند تا ارز آن وارد کشور شود، اما اکنون برای دریافت تعهد ارزی، تنها یک سال زمان وجود دارد و در نهایت تجاری که فرش خود را صادر می کنند، نتوانسته اند ارز خود را بازگردانند و مجبور به تهیه از بازار آزاد شده اند که این امر باعث شد تا این تجار، بار دیگر اقدام به صادرات نکنند.

وی می افزاید: با اینگونه سختگیری ها، صادرات فرش را از دو میلیارد دلار در سال 74 به زیر 50 میلیون دلار رسانده ایم که این امر به معنای فاجعه و زنگ خطری برای قشر عظیم بیکار کشور است که به دست خودمان آن را ایجاد کرده ایم.

وی ادامه می دهد: اختلاف بین بانک مرکزی و گمرک در صادرات فرش و برگشت تعهد ارزی باعث شد تا آمار صادرات فرش ما که زمانی دنیا، ایران را با فرش و فرش را با ایران می شناختند، کاهش یابد و امروز این جایگاه پرافتخار کشور در بازارهای جهانی را کشورهای دیگری تصاحب کنند.

وضع مالیات بر مواد اولیه قالی بافی
ابری در خصوص مشکل مالیات بر واردات مواداولیه فرش اظهار می کند: مثلا در زمان واردات نخ، هم تعرفه گمرکی و هم مالیات بر آن وضع می شود که باید تولیدکننده آن را بپردازد و در نتیجه قیمت جنس بالا می رود. سپس با وضع مالیات بر توزیع نخ نیز قیمت محصول بار دیگر افزایش می یابد و پس از بافت تابلوفرش و فروش آن به بازار تبریز و سپس بازار تهران در هر مرحله مالیات دیگری گرفته می شود که این وضعیت افزایش قیمت پلکانی باعث شده تا قیمت تمام شده فرش ایرانی به شدت بالا رود و در نهایت نتواند در بازارهای جهانی رقابت کند.

وی با اشاره به وضعیت مشابه وضع مالیات بر ابریشم می افزاید: این روند افزایش قیمت که با اسم حمایت از تولید داخل انجام می گیرد، تنها کمر تولیدکنندگان را می شکند.

وی با اشاره به طرح توسعه مشاغل خانگی، می گوید: فعلا تنها حمایتی که از تولیدکنندگان و کارآفرینان حوزه فرش می تواند انجام بگیرد، تسهیلات مشاغل خانگی این طرح است که اگر این وام اجرایی نشود آینده صنعت فرش کشور را با دست خودمان تمام خواهیم کرد.

رئیس اتحادیه تابلوفرش سردرود می افزاید: در میان مشاغل مختلف خانگی، تابلوفرش می تواند بهترین گزینه باشد. ما طرح مشاغل خانگی را دیر شروع کردیم و حتی اکنون چندان حمایتی از آن انجام نمی گیرد در حالی که کشور چین از سال 2000 میلادی وارد این حیطه شده و حتی اصلی ترین علتی که قیمت کالاها به خصوص اسباب بازی در این کشور را کاهش داده، استفاده از ظرفیت مشاغل خانگی است.

وی با بیان اینکه این طرح قطعا یک کار مثبتی در زمینه کاهش نرخ بیکاری است، ادامه می دهد: در آذربایجان شرقی هیچ مکانی برای ارائه صنایع دستی که هنر دست بانوان است، وجود ندارد.

امضای تفاهم نامه برای احداث هایپرفرش سردرود
وی می گوید: در این راستا با اداره کل میراث فرهنگی استان تفاهم نامه ای را امضا کردیم تا یک هایپرفرشی در سردرود برای فروش آثار فرش دستبافت تاسیس کنیم که البته نیاز به حمایت دارد. ما حتی حاضر هستیم تا اولین بوم گردی این حوزه را هم راه اندازی کنیم ولی باید برای بحث امتیاز و مجوزها و تسهیلات آن کمک شود.

وجود نمایندگی تابلوفرش سردرود در 18 استان کشور
ابری با بیان اینکه در بیش از 18 استان کشور نماینده ای از سردرود در حوزه فرش وجود دارد، تصریح می کند: طبق آمار مرکز ملی فرش ایران، 85 درصد تولید تابلوفرش کشور توسط سردرود انجام می گیرد.

وی در خصوص آخرین وضعیت ثبت جهانی تابلوفرش سردرود تشریح می کرد: تابلوفرش سردرود در سازمان جهانی مالکیت فکری wipo ثبت جهانی شده و نشان ملی جغرافیایی در کشور را کسب کرد و اکنون نیز در حال طی مراحل ثبت سردرود به عنوان شهر ملی تابلوفرش و ثبت جهانی در یونسکو هستیم.

استقبال بالای چینی ها از تابلوفرش سردرود
وی با تاکید بر استقبال بالای چینی ها از تابلوفرش سردرود می گوید: اکنون در نقاط مختلف شهر می توان چینی هایی را مشاهده کرد که در مغازه های مختلف به صورت زنده اقدام به مزایده تابلوفرش می کنند. در نمایشگاه داخلی و خارجی نیز همواره این افراد مشتاق به هنر تابلوفرش در غرفه های سردرود حضور دارند.

رئیس اتحادیه تابلوفرش سردرود با بیان این که اکنون بطور مستقیم و غیرمستقیم بیش از 20 هزار نفر در زمینه تابلوفرش سردرود فعال هستند، اظهار می کند: بتازگی کارگاه بافندگی را در خطه خراسان با اشتغالزایی برای 200 نفر تجهیز کردیم. گام بعدی ما برای احداث کارگاه های دیگر در مناطق محروم استان های سیستان و بلوچستان و خوزستان خواهد بود..

وی در خصوص دلیل موفقیت سردرود در زمینه تابلوفرش اظهار می کند: تابلوفرش در سردرود قدمتی 80 ساله دارد که دلیل ماندگاری و موفقیت آن را میتوان استقبال مردم این دیار به انتقال فوت کوزه گری بافندگی از نسلی به نسل دیگر دانست.

یکی از چالش ها در حوزه گردشگری ناهماهنگی دستگاه های متولی در اعطای مجوز سفر است

براساس آخرین اخبار واصله، یکی از چالش ها در حوزه گردشگری ناهماهنگی دستگاه های متولی در اعطای مجوز سفر است.

اسماعیل برات، سرپرست اداره کل نظارت و ارزیابی خدمات گردشگری گفت: یکی از چالش هایی که در حوزه گردشگری همیشه مطرح بوده، فقدان مدیریت یکپارچه و منسجم و ناهماهنگی دستگاه های متولی در اعطای مجوز سفر است. به رغم اینکه بسته سفر متنوع است و همه خدمات از جمله صدور بلیت، رزرو جا، اجرای تور، ترانسفر و… در یک قالب تحت عنوان «سفر و گردشگری» تعریف می شود، اما متولیان متعدد هستند. ما مطالعه و بررسی کرده ایم. در هیچ کجای دنیا چندین مجوز برای یک فعالیت، آن هم از سوی چند دستگاه مستقل صادر نمی شود.

این در حالی است که در آیین نامه دفاتر خدمات مسافرتی، سیاحتی و جهانگردی مصوب 1380/03/27 هیأت وزیران این مجوز در سه بند درنظر گرفته شده که بند «الف» درخصوص فروش بلیت هواپیما است که مجوز آن را سازمان هواپیمایی زیرمجموعه وزارت راه و شهرسازی صادر می کند، بند «ب» که به اجرای تور و گردشگری مربوط می شود و مجوز آن را وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی صادر می کند و بند «پ» یا تورهای زیارتی که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (سازمان حج و زیارت) متولی آن است. در عین پراکندگی و تعدد متولی، هزینه و وقت جداگانه ای برای دریافت این مجوزها به متقاضی تحمیل می شود. در برخی موارد ممکن است مدیر فنی دارای آموزش کافی نباشد و متقاضی مجبور است از دو یا سه مدیر فنی استفاده کند، سه ضمانت نامه مجزا باید تهیه کند و به این وزارتخانه ها داده شود و سه مرتبه دوندگی و پیگیری شود، این فرآیند مشکل بزرگی بحساب می آید.
او افزود: در سالهای گذشته ما این موضوع را از طریق سازمان وقت میراث فرهنگی و گردشگری پیگیری کردیم. ابتدا با دستگاه های مربوطه صحبت کردیم که زیر بار نرفتند. موضوع را با معاونت حقوقی ریاست جمهوری مطرح کردیم که مرجع حل اختلافات دستگاه های اجرایی است. جلسات مختلفی برگزار شد، در نهایت تصمیم گرفتند متولی سازمان وقت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی باشد و مجوزها تجمیع شود.

برات گفت: علی رغم اینکه طبق نظر معاونت حقوقی ریاست جمهوری به عنوان مرجع قانونی حل و فصل اختلافات دستگاه های اجرایی، تجمیع مجوزها با تولیت گردشگری بود، لیکن متاسفانه دستگاه ها در سطوح مختلف حاضر به پذیرش و همکاری نشدند. در آن مقطع به قانون برنامه پنجم توسعه استناد کردیم، در ماده 70 این قانون آمده که اگر مجوزهای مشابه وجود داشته باشد، این مجوزها از طریق یک دستگاه به عنوان پنجره واحد می تواند صادر شود و دستگاه های دیگر به عنوان دستگاه فرعی نظارت خود را داشته باشند. این موضوع را به معاون اول رئیس جمهور اطلاع دادیم، اما اعتبار برنامه پنجم پایان یافته بود. متوجه شدیم این ماده قانونی در قانون “بهبود مستمر کسب و کارها” استمرار پیدا کرد. پذیرفتند که دستگاه متولی مشخص شود، درحالیکه هر وزارتخانه ای خود را دستگاه اصلی و متولی امر می دانست.
او افزود: در ماده 62 قانون برنامه پنجم توسعه نیز آمده بود که کمیسیونی وجود دارد که می تواند در این موارد، دستگاه اصلی و فرعی یا ناظران را مشخص کند. با توجه به انقضای این برنامه، وظایف کمیسیون ماده 62 به هیأت مقررات زدایی کسب و کار ذیل وزارت اقتصاد و دارایی محول شده بود و مراتب را از طریق هیأت مزبور پیگیری کردیم. جسلات متعددی برگزار شد تا در نهایت، مصوب کردند وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی متولی اصلی است و وزارتخانه های راه و شهرسازی و همچنین فرهنگ و ارشاد اسلامی دستگاه فرعی بحساب می آیند. اجرای این مصوبه به اصلاح آیین نامه موجود نیاز داشت.

سرپرست اداره کل نظارت و ارزیابی خدمات گردشگری گفت: همان موقع، سازمان حج و زیارت به مصوبه هیأت مقررات زدایی اعتراض کرد. مصوبه اصلاح شد و مسئولیت صدور مجوز بند «پ» به سازمان حج و زیارت برگشت، اما طی تبصره ای قرار شد مجوزهای صادره از سوی این سازمان «فقط در امور سفرهای زیارتی خروجی به عربستان، عراق و سوریه» فعالیت کند و دفاتر خدمات مسافرتی و گردشگری سایر سفرهای زیارتی را می توانند انجام دهند. قرار شد آیین نامه با این رویکرد اصلاح شود، بنابراین کارگروهی تشکیل شد، در جلسات اولیه نماینده وزارت راه و شهرسازی و سازمان حج و زیارت هم دعوت شد. مطالعات تطبیقی انجام شد، مدل های کشورهای دیگر از جمله ترکیه، مالزی و کشورهای اروپایی بررسی شد و با بخش خصوصی، اساتید دانشگاهی و کارشناسان خبره مشورت شد.

برات اظهار کرد: در اصلاح آیین نامه سعی شده شرایط صدور مجوز تسهیل و فعالیت ها تعریف شود. کاملا مشخص است دفاتر خدمات مسافرتی چه فعالیت هایی می توانند داشته باشد و بطور کل بند «ب» بازنگری شد. 20 سال از آیین نامه اولیه گذشته بود و نیاز به چنین اصلاحاتی داشت. البته هنوز تصویب نشده است، اما برای تصویب به هیأت دولت ارسال شد. هرچند مصوبه تجمیع مجوز از هیأت مقررات زدایی گرفته شد، اما بطور طبیعی شرایط و نحوه عملکرد فعالان اقتصادی هر صنف با گذشت زمان دچار تغییرات و دگرگونی هایی می شود که این تغییرات در مواردی به حدی است که مقررات گذشته قابلیت همخوانی با شرایط جدید را نداشته و در نتیجه اصلاح ضوابط و مقررات با در نظر گرفتن شرایط جدید و متناسب با ضرورت های زمان، تبدیل به امری بدیهی و غیرقابل اجتناب می شود.

او بیان کرد: در جریان اصلاح این آیین نامه دغدغه وزارت راه و شهرسازی را در نظر گرفته ایم، نماینده آنها هم در کمیته های مشترک حضور داشته است. درباره نظارت این دستگاه نیز هیچ بحثی وجود ندارد، در هر صورت تجمیع مجوز اجرایی می شود.

برات درباره مخالفت قبلی وزارت راه و سازمان هواپیمایی با تجمیع مجوز با توجه به منافع آن و برای پیشگیری از تخطی در اجرای قانون اظهار کرد: این یک قانون است، مصوبه دارد و همه باید تابع آن باشند. ضمن این که ما منافع سازمانی را هم درنظر گرفته ایم، نمی شود تخطی از قانون صورت گیرد، باید آنچه مدنظر قانونگذار بوده است اجرا شود. مدنظر این بود که گره کسب و کارها باز شود و فرآیند صدور مجوز و هزینه های مرتبط با آن تسهیل شود و کاهش یابد و صنعت گردشگری توسعه پیدا کند.

این مصوبه هم ضمانت اجرایی دارد، اگر مشکلی پیش آید میتوان از طریق هیأت مقررات زدایی پیگیری کرد و اهرم برخورد قانونی از جمله انفصال از خدمت نیز وجود دارد. هیأت مقررات زدایی واقعا هیأت خوبی است که مشکلات بسیاری از کسب و کارها را حل کرده است. این قانون حتی زمان بندی دارد. هیأت مقررات زدایی سامانه یکپارچه ای را راه اندازی کرده است که شرایط اصلاح شده، زمان بندی و نحوه اقدام و… را به اطلاع عموم می رساند و امکان خطا را صفر می کند.

انجام فصل دوم کاوش های باستان شناسی تپه عصر مفرغ در سردشت

براساس آخرین خبرهای بدست آمده، انجام فصل دوم کاوش های باستان شناسی تپه عصر مفرغ در سردشت صورت پذیرفت.

مهناز شریفی گفت: تپه بروه در شهرستان سردشت استان آذربایجان غربی و در جنوب غربی دریاچه ارومیه قرار دارد.
استادیار پژوهشکده باستان شناسی با بیان اینکه این تپه از یک سو در نزدیکی رودخانه زاب کوچک و از سوی دیگر در میان ارتفاعات و جنگل های سردشت و در موقعیتی کاملا کوهستانی قرار گرفته، تصریح کرد: تپه بروه متعلق به اوایل هزاره سوم قبل از میلاد، عصر مفرغ قدیم و ساکنان بومی منطقه است، مکانی که اقوام مهاجر تازه وارد کورا-ارس به منطقه راه نیافته اند.
او با اشاره به اینکه تپه بروه به عنوان یکی از کانون های حوزه نفوذ سفال نارنجی رنگ انتخاب و مورد کاوش قرار گرفت، افزود: عصر مفرغ قدیم همواره با سفال های سیاه با نقش کنده یانیقی شناخته می شود و گونه سفال نارنجی مفرغ قدیم به ندرت مورد شناسایی و مطالعه قرار گرفته و شناخت محدودی نسبت به این سنت فرهنگی وجود دارد.

این باستان شناس اظهارکرد: آنچه اهمیت این محوطه را نشان می دهد انباشت ضخیم این دوره است که بجز در حسنلو VII و حسنعلی و مواد فرهنگی پراکنده در بررسی های سطحی، آثار و شواهد آن در کاوش های باستان شناسی با حجم انباشت هفت متر و به ضخامت بروه بدست نیامد که نشانگر استقرار طولانی مدت در این تپه است.

او وجود دیوار خشتی و بقایای معماری بدست آماده در کاوش را نشانگر استقرار دائم اقوام بومی ساکن هزاره سوم قبل از میلاد در حوضه جنوبی دریاچه ارومیه برشمرد که برای نخستین بار در کاوش های باستان شناسی بروه بقایای استقرار دائم این اقوام بدست آمده و شناسایی شده است.

شریفی اظهار کرد: تاکنون در حوزه شمال غرب ایران بقایای معماری ساکنان بومی منطقه شناسایی نشده بود و صرفا از مهاجران تازه وارد از قفقاز اطلاعات باستان شناختی وجود داشت.

دومین همایش ملی ایران شناسی استان های کشور برگزار می شود

براساس آخرین خبرهای منتشر شده، دومین همایش ملی ایران شناسی استان های کشور برگزار می شود.

بنیاد ایران شناسی از استادان، دانشجویان، پژوهشگران و محققان کشوری و استانی دعوت کرد تا در دومین همایش ملی ایران شناسی استان های ایران شرکت و همکاری کنند.

این همایش درباره سه استان کردستان، کرمانشاه و ایلام و با تکیه بر محورهای موضوعی همچون «باستان شناسی و تاریخ»، «جغرافیای استان ها» و «فرهنگ و هنر» برگزار می شود.

بنیاد ایران شناسی درباره انگیزه برگزاری این همایش توضیح داد: یکی از رهیافت های اصلی پژوهشگران حوزه علوم انسانی پیرامون فرهنگ و تمدن ایرانی، مسأله مطالعات ایران شناسی است. در پرتو اهمیت چنین نگاه و روشی به مطالعات ایران شناسی، بنیاد ایران شناسی با همکاری شعبه های استانی (کردستان، کرمانشاه و ایلام) در نظر دارد در راستای «سلسله همایش های ایران شناسی؛ شناسایی استان های ایران»، دومین همایش ملی را با عنوان «تاریخ، فرهنگ و هنر استان های کردستان، کرمانشاه و ایلام» در 24 آبان برگزار کند.
هدف از این همایش در گام نخست، طرح فرصت علمی برای پژوهشگران حوزه علوم انسانی در زمینه نقد مطالعات و تحقیقات پیرامون تمدن و فرهنگ استان های کردستان، کرمانشاه و ایلام و دیگر شناسایی و معرفی جدیدترین یافته های پژوهشی در زمینه تمدن و فرهنگ این استانهاست.

محورهای اعلام شده برای شرکت در این همایش به شرح زیر است:

باستان شناسی و تاریخ استان های (کردستان، کرمانشاه و ایلام)

جغرافیای تاریخی

وجوه تسمیه

باستان شناسی
تاریخ استان (قبل از اسلام، بعد از اسلام، دوران معاصر)

بناها، آثار و اشیای باستانی و تاریخی استان

جغرافیای استان های (کردستان، کرمانشاه و ایلام)

جغرافیای طبیعی استان

جغرافیای شهری استان

جغرافیای روستایی و عشایری استان

اقتصاد و مشاغل و شیوه معیشت در استان

بازار و بازارچه های استان

فرهنگ استان های (کردستان، کرمانشاه و ایلام)

تعلیم و تربیت و مراکز علمی در استان

مراکز فرهنگی استان

گویش، ادبیات و ادبیات عامه در استان

آداب و رسوم، آیین ها و مراسم محلی در استان

صنایع و هنرهای دستی استان

ورزش، بازی های بومی و محلی و سرگرمی های خاص در استان

اماکن مذهبی و آئینی استان

مفاخر و مشاهیر استان

آخرین مهلت ارسال چکیده مقاله 24 شهریور و آخرین مهلت ارسال اصل مقاله 24 مهر تعیین شده است. همایش 24 آبان برگزار می شود و مقالات منتخب در پایگاه های معتبر علمی (سیویلیکا، SID، ISC) نمایه خواهد شد.

ابلاغ دستورالعمل نظارت بر تاسیس و فعالیت مرکز اطلاعات گردشگران

براساس آخرین خبرهای بدست رسیده، ابلاغ دستورالعمل نظارت بر تاسیس و فعالیت مرکز اطلاعات گردشگران صورت پذیرفت.

ولی تیموری گفت: دستورالعمل نظارت بر تاسیس و فعالیت مراکز اطلاعات گردشگران در داخل کشور با استناد به ماده 3 آئین نامه اجرایی قانون توسعه صنعت ایرانگردی و جهانگردی مصوب 1373/4/15 و اصلاحات بعدی دستورالعمل نظارت بر تأسیس و فعالیت مراکز اطلاعات گردشگران در دفتر توسعه گردشگری داخلی تدوین و به ادارات کل استانی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی کشور ابلاغ شد.
وی اظهار کرد: مراکز اطلاعات گردشگران یکی از اجزا و مؤلفه های مؤثر در تأمین اطلاعات مورد نیاز گردشگران است. مطالعه مراکز اطلاعات گردشگران در مقاصد گردشگری نشانگر آن است که هر مقصد با توجه به گستردگی جاذبه ها، خدمات و حجم مراجعه مخاطبان معمولا تعداد مشخصی از این قبیل مراکز را در خود جای داده است. اندازه این مراکز بسته به نوع و حجم فعالیت هایشان از یک باجه کوچک و ساده تا ساختمان های چندین طبقه، متغیر است. در کنار اطلاع رسانی، خدمات و فعالیت های دیگری نیز در راستای پاسخگویی به نیازهای گردشگران در زمینه انتخاب محل اقامت، تهیه بلیت، ویزا، تبدیل ارز خارجی و… در این مراکز صورت می پذیرد.
تیموری گفت: نمونه هایی از این مراکز در خارج از مقصد و در بازارهای هدف گردشگری ایجاد می شوند تا ضمن اطلاع رسانی و تسهیل سفر گروه های گردشگران به سوی مقصد مورد نظر، فعالیت های تبلیغاتی و بازاریابی بخش های دولتی و خصوصی مقصد در آن بازار را ساماندهی کنند. با توجه به نقش و اهمیت این مراکز، صنعت گردشگری ایران نیز برای پاسخگویی به نیازهای اطلاعاتی گردشگران علاقمند و نیز معرفی جاذبه ها و امکانات گردشگری کشور در سطوح داخلی و بین المللی به استقرار تعداد معینی از این مراکز نیاز دارد.

وی یادآور شد: مراکز اطلاعات گردشگران نقش مهمی در تأمین نیازها و آگاهی بخشی به گردشگران و معرفی جاذبه ها و امکانات مقصد گردشگری داشته و هر مقصد گردشگری متناسب با گستردگی جاذبه ها، خدمات و حجم مراجعه مخاطبان، نیازمند این گونه مراکز هستند و همچنین اطلاعات مخاطب شناسی بسیار مفیدی را درباره گردشگران در اختیار برنامه ریزان و سیاست گذاران گردشگری مقاصد قرار می دهند.

معاون گردشگری گفت: مرکز اطلاعات گردشگران به ترتیب اولویت و اهمیت در مبادی ورودی بین المللی کشور، مراکز استان ها، شهرها، در محل های پررفت و آمد گردشگران، در محل سایت ها و جاذبه های مهم گردشگری کشور تأسیس شده فعالیت می کنند.

او همچنین بیان کرد: در طول فرآیند تدوین این دستورالعمل، تلاش شده تا از نتایج مطالعات تطبیقی و میدانی صورت گرفته پیرامون مراکز اطلاعات گردشگران کشورهای فرانسه، انگلستان، ژاپن، مالزی و کره جنوبی به نحو شایسته و بومی سازی شده استفاده شود.

تیموری یادآور شده که این دستورالعمل مشتمل بر 16 ماده و 13 تبصره از تاریخ ابلاغ توسط مقام عالی وزارت برای تمام ذی نفعان لازم الاجرا خواهد بود.

تعداد 15 واحد گردشگری گیلان به بهره برداری رسید

براساس آخرین خبر و گزارش های منتشر شده، تعداد 15 واحد گردشگری گیلان به بهره برداری رسید.
مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی گیلان گفت گفت: این تعداد واحد گردشگری شامل 10 واحد بومگردی،2 هتل آپارتمان،2 هتل و یک سفره خانه سنتی است. مسعود حلاج پور اظهار داشت: برای این تعداد واحد گردشگری 120 میلیارد تومان سرمایه گزاری شده که 36 میلیارد و 881 میلیون تومان آن از محل تسهیلات بانکی تامین شده است.
وی اضافه کرد: پروژه های یاد شده در شهرهای رشت، لاهیجان، املش، سیاهکل، شفت، رودبار، رودسر و صومعه سرا به بهره برداری رسیده اند. نزدیک به سه هزارو یکصد هتل، هتل آپارتمان، مجتمع گردشگری مهمانپذیر، خانه مسافر، مجتمع سرگرمی و تفریحی، اقامتگاه بومگردی، اقامتگاه سنتی، بین راهی و اسکله گردشگری و مسافربری دریایی در استان فعال هستند. همزمان با هفته دولت 923 پروژه با اعتبار 2 هزار و 326 میلیارد تومان در استان به بهره برداری می رسند.

آموزش و کاهش سوانح ترافیکی سبب افزایش جذب گردشگر می شود.

رئیس اداره آموزش کانون جهانگردی و اتومبیل رانی جمهوری اسلامی ایران گفت: آموزش و کاهش سوانح ترافیکی سبب افزایش جذب گردشگر می شود.

سمانه شمس  با بیان اینکه ایمنی راه‌ها و کاهش تصادفات یکی از مؤلفه‌های جذب گردشگر و توسعه گردشگری است، اظهار داشت: در بیش از ۹۰ درصد تصادفات عامل انسانی نقش دارد.

وی افزود: بر اساس مطالعات آموزش مؤثرترین راهکار برای ارتقا مهارت انسانی و در نهایت کاهش تصادفات شناخته شده است، کاهش سوانح ترافیکی و آمار تلفات طبعاً باعث طیب خاطر گردشگران و نهایتاً افزایش جذب گردشگر خواهد شد.

رئیس اداره آموزش کانون جهانگردی و اتومبیل رانی جمهوری اسلامی ایران افزود: خوشبختانه یکی از رئوس برنامه‌های دولت سیزدهم و وزیر پیشنهادی میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی متکی بر توسعه گردشگری است که نوید توجه به این مهم را می‌دهد.

شمس گفت: در شرایط اقتصادی موجود یکی از موانع مهم گردشگری هزینه‌های گزاف سفر است، که نقطه عطف دیگر دیده شدن این مهم به عنوان گردشگری ارزان از دیگر برنامه‌های ارائه شده در دولت سیزدهم است، که قطعاً ارائه آموزش‌های لازم و کاهش سوانح در این راستا نیز اثرگذار خواهد بود،

وی تاکید کرد: بدیهی است گردشگر آگاه و ماهر هزینه‌های کمتری را به خود و جامعه در سفر تحمیل خواهد کرد که این آگاهی می‌تواند ابعاد مختلفی از جمله اشراف بر خودرو به عنوان سومین عامل تصادفات، کسب دانش رفتاری و مهارتی در رانندگی و افزایش آگاهی در تردد و عبور و مرور به عنوان عابر پیاده و… را شامل شود، از سویی ماهیت آموزش نیز به عنوان فرآیندی کم هزینه و تأثیرگذار شناخته شده است.

ژاپن هشدار امنیتی سفر به ایران را حذف کرد

براساس آخرین خبر و گزارش های بدست رسیده، ژاپن هشدار امنیتی سفر به ایران را حذف کرد.

عباسعلی امامیه، دبیر کنسرسیوم تورهای ورودی کره و ژاپن در انجمن صنفی دفاتر خدمات مسافرتی ایران گفت: ژاپن سطوح امنیتی و بهداشتی کشورها را در دو نقشه مجزا نشان می دهد؛ نقشه امنیتی ایران پس از شهادت سردار قاسم سلیمانی و واقعه هواپیمای اوکراینی توسط سفیر پیشین ژاپن تغییر کرد و در آن شرایط هیچ آژانس گردشگری در ژاپن اجازه برگزاری تور ایران را نداشت و به اتباع ژاپنی نیز هشدار داده شد ایران را سریع ترک کنند.
او افزود: بعد از گذشت یک ماه از آن اقدام، وزارت امور خارجه ژاپن سطح امنیتی ایران را در بهمن سال 1398 به درجه «دو» تغییر داد و نقشه را نارنجی کرده که در آن حالت، به شهروندان ژاپنی توصیه شد از سفر غیرضروری به ایران پرهیز کنند.

دبیر کنسرسیوم تورهای ورودی کره و ژاپن در ادامه گفت: اکنون سطح نقشه امنیتی ایران از «دو» به «یک» رسیده است که در این شرایط، برای سفر اتباع ژاپنی به ایران، هشدار و ملاحظات امنیتی وجود ندارد.
امامیه تغییر سطح نقشه امنیتی ایران را تا حدی تحت تاثیر حضور سفیر جدید ژاپن در ایران دانست و افزود: آقای کازوتوشی آیکاوا، قبل از آنکه در ایران سفیر شود، حدود 11 سال پیش به عنوان کارشناس در این سفارتخانه فعالیت داشت و از نخبگان وزارت امور خارجه ژاپن بشمار می آید که نفر دوم سفارت ژاپن در آمریکا نیز بوده است؛ شخصیت بسیار فعالی دارد و با اهالی فرهنگ و اقتصاد در ایران ارتباط های خوبی برقرار کرده است. خوشبختانه در دوره آقای آیکاوا اتفاقات خوبی رخ داده که نمونه آن اهدای واکسن های کووید به ایران است که کار مهمی بحساب می آید. تحت تاثیر این ارتباط تازه ژاپن و ایران، سطح امنیتی ایران نیز از دو به یک رسید که نشانه بسیار خوبی است.

او که پیشتر گفته بود با توجه سطح امنیت بهداشتی ایران به لحاظ آمار ابتلا و فوتی های کرونا، فعلا تردد بین ایران و ژاپن ممنوع است، اینک اظهار کرد: با سرعت گرفتن و عمومی شدن واکسیناسیون، اگر سطح بهداشتی ایران بهبود پیدا کند و هشدار این بخش هم حذف شود، دیگر مانعی برای سفر ژاپنی ها به ایران وجود نخواهد داشت.

رنگ نقشه امنیتی ایران براساس شاخص های وزارت امور خارجه ژاپن، از «نارنجی» به «زرد» تغییر کرده است. در این حالت به اتباع این کشور فقط اعلام شد «با احتیاط سفر کنید»، درحالیکه تا پیش از این هشدار داده شده بود که از «سفر غیرضروری به ایران پرهیز شود.»

با وجود این تغییرات اعمال شده، اما استان کرمان و بخش هایی از نوار مرزی در غرب و شرق ایران همچنان با هشدار سفر مواجه اند، درحالیکه بنابر اظهارات فعالان گردشگری ایران استان کرمان سالهاست از وضعیت مخاطره آمیز به لحاظ امنیتی برای سفر خارج شده و به یکی از مقاصد اصلی گردشگران خارجی تبدیل شده است، با این حال در نقشه های امنیتی ژاپن جز مناطق پرخطر دسته بندی می شود و نیاز به بازنگری دارد، بویژه آنکه تا پیش از همه گیری کرونا و بحران های سیاسی در منطقه، گروهی از آژانس های گردشگری ژاپن کویر لوت را به عنوان مقصدی برای سفر ژاپنی ها ارزیابی کرده بودند و باستان شناسان ژاپنی نیز در پروژه ارگ بم سالها با ایران همکاری داشته اند.

کشف تعدادی جمجمه انسان توسط حفاران غیرمجاز بافت

براساس آخرین خبرهای منتشر شده، کشف تعدادی جمجمه انسان توسط حفاران غیرمجاز بافت صورت پذیرفت.
سرهنگ سیدعلی حسینی، فرمانده یگان حفاظت اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان کرمان افزود: با توجه به گزارش رسیده از پایگاه حفاظتی شهرستان بافت، اشخاصی به قصد دست یافتن به اشیای عتیقه در حال حفاری در منطقه ای از این شهرستان بودند که با همکاری ماموران نیروی انتظامی و نیروهای یگان حفاظت این اداره کل دستگیر شدند.
وی بیان کرد: متهمان در حین حفاری به تعدادی جمجمه انسان و سفال برخورد کرده اند که این کشفیات برای بررسی به حوزه باستان شناسی تحویل داده خواهد شد.

فرمانده یگان حفاظت اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان کرمان خاطرنشان کرد: متهمان به همراه آلات و ادوات حفاری همچون بیل، کلنگ و سایر ملزومات حفاری در محل دستگیر و به مقامات قضایی تحویل داده شده اند.